Revalidatiecentrum De Mick in Brasschaat breidt binnenkort uit en is op zoek naar twaalf extra personeelsleden. Maar verpleegkundigen zijn in ons land moeilijk te vinden.
In Antwerpen alleen al zijn er 500 vacatures, zo weet personeelsdirecteur Stephan Vandeperre. Omdat er blijkbaar onvoldoende kanditaten zijn, heeft hij zijn blik gericht op Roemenië.
Gespecialiseerde bedrijven zoeken er naar geschoolde verpleegkundigen die bereid zijn om in ons land te komen werken. En die zijn er te over. De meesten zijn de corruptie in hun land beu en hopen in België een beter leven op te bouwen.
Pascale Mertens is met Stephan Vandeperre naar de Roemeense hoofdstad Boekarest gereisd om er een aantal sollicitanten te ontmoeten.
Klik hierboven op de driehoek om een fragment uit de reportage te bekijken.
5 reacties ↓
1 Steven Winkelmans // 19-05-2010 om 10:23
Over gezondheid gesproken: over de inschakeling van Roemeense verpleegkundigen in de Belgische gezondheidssector kan ik kort zijn. Drie zaken:
1. Sinds een aantal jaren ‘experimenteert’ men in Brusselse ziekenhuizen met Roemeense verpleegkundigen. Een aantal van deze ziekenhuizen is daarmee gestopt na een trits van medische blunders die in een aantal gevallen geleid hebben tot de dood van een patiënt(je). Een voorbeeld: om een bepaalde hoeveelheid medicatie over een tijdspanne van, bijvoorbeeld, 24 uur toe te dienen via een infuus, is het wel zo handig dat men ‘au minimum’ de regel van drie kan toepassen. Onbegonnen werk voor de Roemeense verpleegkundigen met over- en onderdoses tot gevolg. Nog maar een aantal weken geleden sloeg een Roemeense verpleegkundige er in een dosis antibiotica die over een gans etmaal toegediend diende te worden, in de patiënt te laten lopen op iets minder dan een uur. Het ging daarbij om een type antibiotica die, in hoge dosis, doofheid kan teweegbrengen. Het valt dus af te wachten of de patiënt in kwestie geen blijvende gehoorschade zal hebben opgelopen.
2. In diezelfde Brusselse ziekenhuizen geeft de directie openlijk (in zowel interviews in lokale pers als interne communicatie) toe dat de beweegreden om over te gaan tot de recrutering van Roemeense verpleegkundigen niet enkel het gebrek aan hier opgeleide verpleegkundigen is, maar ook omdat ze, en ik citeer: “weinig veeleisend, en volgzaam” zijn. Inderdaad, de meest primaire werkomstandigheden zijn voor Roemeense verpleegkundigen een bad van luxe t.o.v. wat ze kennen uit Roemeense ziekenhuizen.
3. Weerom wordt niet gerept over de oorzaak van het tekort aan verpleegkundigen. Het gaat niet enkel om het feit dat het beroep door sommige patsers nog als ‘minderwaardig’ wordt aanzien, of de onregelmatige werktijden. Het gaat des te meer om het bespottelijke loon dat staat tegenover een soms levensgrote verantwoordelijkheid. De goegemeente lijkt nog altijd de mening toegedaan dat de dagtaak van een verpleegkundige eruit bestaat de kussens even op te kloppen, de lakens te fatsoeneren, een thermometer te steken en bij tijd en wijle de bedpan naar de pannenwasser te dragen. Niets is minder waar: verpleegkundigen, op welke dienst dan ook, maar uiteraard zeker op intensieve zorgen, recovery-zaal, spoedgevallen of operatiezaal voeren een onnoemelijke hoeveelheid strikt genomen medische taken uit, hetgeen men de ‘toevertrouwde medische handelingen’ noemt. Eenvoudig gezegd dus taken voor artsen die in de praktijk steevast door verpleegkundigen worden uitgevoerd. Complexe wondverzorgingen, toediening van chemotherapie, het maken van CT- of MR-scans, röntgenopnamen, nierdialyse,… het zijn maar een paar voorbeelden uit een breed palet.
Hoewel een beroepsfout ronduit dramatishe gevolgen kan hebben, de verantwoordelijkheden, werkdruk en stress zeer hoog zijn, is het loon bespottelijk laag. Het beleid t.a.v. verpleegkundigen spoort totaal niet met wat voor andere beroepscategorieën gebeurt: is er daar een tekort, dan begint men met het verhogen van het aangeboden salaris, en het aanbieden van extra’s onder de vorm van maaltijdcheques, een bedrijfswagen, een onkostenvergoeding, een veertiende maand, etc. etc. Niet zo bij verpleegkundigen. Een (kleine) uitzondering is het AZ Jan Portaels, waar verpleegkundigen zogezegd een bedrijfswagen krijgen, type Ford Ka of Nissan Micra, U ziet meteen waar ik naartoe wil: waarom rijdt de vertegenwoordiger van pakweg GlaxoSmithKline met een dikke BMW, terwijl de verpleegkundigen die gisteren nog een kind reanimeerde het moet doen met een Nissan Micra en een belachelijk loon?
Dàt is het probleem: we willen een goede gezondheidszorg, maar we willen er niet in investeren, althans toch niet in de mensen. Het ‘importeren’ van Roemeense verpleegkundigen betekent een devaluatie van het beroep, een devaluatie van de Belgische gezondheidszorg en een belediging voor de Belgische belastingbetaler…
2 Jan Hertogen // 19-05-2010 om 09:00
Het heeft er de aard van dat Terzake eerder een draagvlak creëert voor commerciële firma’s die voor een half jaar verpleegwedde, verpleegkundig personeel aanbieden op de Belgische arbeidsmarkt, dan een debat ten gronde te voeren. Moving People en hierboven ook al Limarex weten waarvan nu centen maken.
De cijfers van aantal verpleegkundigen in Vlaanderen werden gisteren ook voor de bachelorstudenten vrijgegeven zodat een algemeen overzicht kan opgemaakt worden. Hier krijgen jullie ze in primeur: Voor Gediplomeerd Verpleegkundigen is er in het schooljaar 2009-2010 een stijging bij 1ste jaars met 354 tot 2.378 en bij Bachelors met 434 tot 5.314, of respectievelijk een stijging met 17,5% en 8,9%, dit is nooit gezien, allicht ook omdat de financiëel-economische crisis een aantal studenten in hun keuzes heeft beinvloed. In totaal zijn er op dit ogenblik 13.159 verpleegstudenten die zich aan voorbereiden op hun examen en 3.316 zullen er in juni afstuderen.
Het is een absoluut record waarmee de historische piek van 1980 wordt overstegen. Zeggen dat, zoals bij de mijnen, ook buitenlandse arbeiders aangetrokken werden omdat de Belgen het werk niet meer willen doen, is een vergelijking, gemaakt door Moding People in de Terzake-uitzending van 18/05/10 die nergens op terugslaat, integendeel, men creëert een commercieel aanbod op een tijdstip van hoogste aanbod, en zij zullen niet de eersten zijn die daar hun tanden op stukbijten. Hoe dan ook zal het buitenlands aanbod van verpleegkundigen langs commerciële firma’s een marginaal kanaal zijn, al is het maar omdat alle CAO-)voorwaarden dienen nagekomen. Het belangrijkste commerciële argument uit hun brochures is dat een verpleegkundige van 10 jaar anciënniteit nu kan vervangen worden door een Roemeense met 0 jaar anciënniteit en met wat men daarmee uitspaart in feite de firma 2 jaar kan betaald worden voor z’n diensten, vanaf het 3de jaar doet men dan z’n voordeel. Maar de Ter Zake redacteurs zullen dat ook wel in de reclamefolders van Moving People gelezen hebben zeker.
De verpleegkundigen verdwijnen blijkbaar dus in een groot gat, of zou het kunnen dat gezien het continue groeiend aantal verpleegkundigen er een sluipende overkwalificatie aan de gang is en inefficiënte jobtoeeigening die meebrengt dat verpleegkundigen te veel taken uitoefenen die ook door andere zorgberoepen en logistieke assistenten kunnen gedaan worden, om maar iets te zeggen.
Op de dag van de verpleegkundigen was er sprake van een 1.200 openstaande vakatures op 140.000 beroepsuitoefenaars. Elke sector zou tekenen voor zulk een lage ‘frictie’werkloosheid, want er is uiteraard een verschil tussen ‘openstaande’ vacatures en tekort.
En elke burger heeft recht op leven en op werk, en zeker ook de Roemeense verpleegkundigen, die nu langs commerciële bureau’s worden gerecruteerd. Maar op termijn is zeker evenzeer van belang om een aantal van de huidige 21.813 in België verblijvende inwoners van Roemeens afkomst, een verviervoudiging in vergelijking met 1999, naar verpleegkundige studies of herscholing te oriënteren.
Een strikte, maar rechtvaardige en menselijke valorisatie van buitenlandse diploma’s, mits officiële gelijkschakeling, kan verder ook het aanbod verruimen, gezien de grote immigratiebewegingen waar België dit decennium nog voor staat.
Over al deze en andere aspecten van het verpleegkunde-debat met de recente cijfers van verpleegstudenten zullen wij kortelings in een bericht publiceren.
Jan Hertogen, socioloog
3 ivo buts // 19-05-2010 om 03:32
Hoi,
Ik vind het niet juist dat een privé-instelling (VZW) op deze manier een forum krijgt en dat nog via één of ander interim-bureau dat actief is op de buitenlandse markt en zo onze sociale zekerheid tracht te ondermijnen onder het mom van vroeger kwamen de mijnwerkers ook uit het buitenland!
Groet en IVOut!
4 Thijs Manu // 18-05-2010 om 22:34
Het tekort aan verpleegkundigen is intussen een pan-Europees probleem.
Momenteel heeft het Belgische HR-bureau Limarex 20 Filipijnse verpleegkundigen in Nederlandse taaltraining in Manila. Zij zijn beschikbaar voor de Vlaamse zorgsector vanaf de zomer. De Filipijnen tellen ruim 400 verpleegkundige hogescholen, er zijn nu al 80.000 Filipijnse verpleegkundigen actief buiten de Filipijnen, hoofdzakelijk in Angelsaksische landen. Vanaf de zomer dus ook in Vlaanderen. Het voordeel van de Filipijnen is dat hun bachelor in science of nursing een vier-jaren-programma is dat hoog staat aangeschreven, ze dichter aansluiten bij onze West-Europese normen dan vele Oost-Europese onderdanen, alsook hun warme zorgattitude. Wenst u hier meer info over, aarzel niet om contact op te nemen.
5 Mevr. Nicola Macras // 18-05-2010 om 21:32
I cannot help but be OUTRAGED by the fact that Belgium is recruiting nursing staff from outside of Belgium.
I came to live in Belium in 2003. I qualified as a nurse in South africa in 1987. I have YEARS of nursing experience, yet my qualification was not recognized in this country, never mind the fact that I am also registered as a nurse in Great Britian and The Netherlands.
One must not forget that the first heart transplant took place in Cape Town, South Africa, Where Professor Chris Barnard could not have succeeded without exceptional nurses to assist him and care for his patients.
Living here, I am shocked by the ignorance of the Belgian government with regards to foreign qualifications. IF IT IS NOT BELGIAN, IT IS NOT WORTH ANYTHING, is the general attitude adopted in this country.
I was told by narrow minded officials in Brussels that I would have to follow 18 months of the “Verpleegkunde opleiding” in order to work here as a nurse.
I duly went to school in Hasselt, obtained the highest results in the class, even though I had to study and complete exams in Nederlands. This is a perfect example of WHY Belgium has a shortage of nurses.
Now I watch your “reportage” on recruiting nurses from Romania, and I am OUTRAGED, FURIOUS, ANGRY, and above all I feel insulted in the extreme that this should be allowed, while, here, in your very own country, you have people like me who are highly qualified, but you reject them and cast them aside. HOW CAN THIS BE POSSIBLE?
Another point I wish to make is that I am also completely bilingual. I speak Nederlands fluently, unlike the nurses from Romania, who can hardly make one sentence in Nederlands.
I have now chosen to write in English, as I feel too insulted and angry to afford Belgium any respect by writing in Nederlands.
I currently work as “Adjunct Hoofdverpleegkundige” in one of the top “rusthuizen” in Belgium. I have had to go through an enormous amount of red-tape, personal sacrifice, stress and hard work to achieve my “Verpleegkundig” status. I am proud to say that despite the difficulties placed in my way by the Belgian bureaucrats, I have shown you all what you are busy throwing away!!
Personally, I feel MY story should be shown on television so the Belgian public can be made aware of the ignorance existing here regarding foreign qualifications. This ignorance deprives them of skilled people who could make a major contribution to the Belgian healthcare system, but are denied the chance.
Reageer!
Je reactie is welkom indien ze vergezeld gaat van je voornaam, naam en een behoorlijk e-mailadres. Je kunt aan de moderator vragen om enkel je initialen of voornaam te vermelden. Klik hier voor de gebruiksvoorwaarden van onze fora.